ШАБАЗЫМА
Донжуандай қыз аўлаған жигитпен,
Қосық еди қыз кеўлиңди жибиткен,
Танысқан күнлери сақыйлаў едим,
Таңғы несийбеңе берген үмиттен.
Шайырдың илҳәмы алағайымлаў,
Аўып кетер, сулыў көрсе, қайымлаў,
Бәлеге қалмайын ышқыны қозғап,
Нийетим көзимди сеннен айырмаў.
Жулдыз көрсе, жанып турған, жымыңлап,
Илҳәм перилери кетер қыдықлап,
Мухаббат жыршысы болайын десем,
Гүман жетип барар мени жаманлап.
Қабағыңды үйип көзди сүзесең,
Қасымда отырып қосық күтесең,
Садағасы кетсин шайыр дегенниң,
Тамырын баспасаң, талай күтесең.
Бердим мухаббаттың қызыл алмасын,
Сүйгеним шын жаным, кеўил қалмасын,
Ылақтырып жүрме, бир қосық ушын,
Қолдаўлы зыңғытты деген балтасын.
ДОСЛАРҒА
Салқынласып барар, дослар, арамыз,
Көринбейди, бул күнлери қараңыз,
Ыйығыңа батып, ала қоржының,
Белгили болдыма, дослар шамаңыз?
СМС тен ары, өтпейди жоқлаў,
Излейин деймен-дә, күнлер суўықлаў,
Гүз бенен қыс келсе, билсеңиз керек,
Арбалы жораңа болар қыйынлаў.
Ийек соза берип мойынымыз талды,
Ўәдеси барлардан, сес шықпай қалды,
Гүнәға батпайық нәшесин бузып,
Бизди умыттыма? таўып тоқалды.
Рахмет деди де қутылып кетти,
Тилек айтың келип, деген де нетти?
Кемпир отырысты, қәнде қылмайтын,
Қурдаслар қурақым, жоқсыз, ҳүрметли.
Шайтан ғулғуласын салып кетпесин,
Дийдар ғәнийметке қалып кетпесин,
Кәбинетин теўип киремиз деген,
Баяғы ўәделер қалып кетпесин.
Тынышлық, аманлық болсын, илайым,
Зор ден-саўлық берсин, сизге қудайым,
Басабас болсаңлар, мейли не дейин,
Ҳармаңлар жигитлер, дебақ турайын.
ДЕНСАЎЛЫҚ ҚӘДИРИ
Қәдирин бир билсе жатқанлар билер,
Аўырып көрмеген, қайданам билер,
Денсаўлық дегени өзи әзелден,
Итибардан қалып, шетте, түңилер.
Кетсе қатыныңдай, қайтпай зар етер,
Кең деген дүньяңды, қамап тар етер,
Менсинбеген сол баяғы денсаўлық,
Жаныңды жегенде, интизар етер.
Кемпирди тыңламай, деседе суўық,
Жаслар желең кетти, моданы қуўып,
Мурынын гиржийтип менсинбегенди,
Жалпағына салар, берип жудырық.
Денсаўлық барында, қәдирин билип,
Аўырмай жүриңлер, желип жүгирип,
Батпанлап киритсең, мысқаллап шығып,
Есикке қаратар, емин күттирип.
Денсаўлық өкпели, бизге дарымай,
Ай туўсада көринеди ярымай,
Денсаўлық бар болса, беккем болыңлар,
Мен несин айтайын, жүрмен жарымай.
ГҮЗГИ СЫРЛАСЫЎ
Күйдирди саратан жаныңды жеди,
Шөлге де шыдадың ғайратың менен,
Еслесең қуўраған нәўше нәллерди,
Көз жаслар төгесең жапрағың менен.
Гүз келди жағымсыз самалын алып,
Өрден ыққа ушар дузлар шаңғытып,
Жапырақ басына айралық салып,
Самаллар қаңғытар, жүзин сарғайтып.
Төгебер-төгебер шериң тарқасын,
Жайраған жапырақ, жасырар, дәртти,
Буннан жаманынан, қудай сақласын,
Зинданда сарғайтты, көплеген мәртти.
Тораңғыл соннанба? ийдиң басыңды,
Гүз келип үҳҳ дедиң, төктиң жасыңды,
Сенәм айталмайсаң, билген сырыңды,
Мениңде дебдүўим, зордан басылды.
Ҳәўес еталмайман өткен жазыма,
Сақла деп жасадым тәңрим, жаладан,
Кетким келер еди, базы базыда,
Түтинсиз түтеген, уў-шуў қаладан.
Сағынбадым дейалмайман гүзди мен,
Қанларды жуўады жаўыны менен,
Қара кийимлерди азаға кийген,
Көмиўди ойладым жапырақ пенен.
Ықтыярым сенде гүзги самаллар,
Қаңғалап ушаман үпелек қусап,
Басы тасқа тийди, билди адамлар,
Саратан есинен шықпайды узақ.
Жапырақлар көмсин, еслемейик биз,
Бийгүнә жанларды жерлемейик биз,
Қыйсық деп, балталап, тораңғылларды,
Нәрсе билмегендей, өртемейик биз.
Парахат Сулайманов.