Үйде бир шырақ жақты нур шашар,
Жаў келсе сол нурды көриўден қашар.
Ол мениң Кәбам ҳәм өмир шырағым,
Анажаным кеўил есигин ашар.
Анамның барына шүкир етемен,
Анам ушын ҳәтте, жаным беремен.
Бәрҳама қасымда анам турғанда,
Әлбетте, мен нийетиме жетемен.
Анасыз қалғанлар дүньяда дым көп,
Дүнья аналарсыз қуўрап қалған шөп,
Аналар бар екен дүнья жүзинде,
Демек, сол ушын да аспанымыз көк.
Үлкейсем де мен сизге еле бир бөбек,
Түнлери уйықламай бесик тербедиң.
Мениң бундай деўиме үлкендур себеп,
Мен анамдай досты ҳеш көрмедим.
Гейде турып өзим бираз налыйман,
Неге қалмайман деп бөбеклигимше.
Қатты бәнт болсамда ойға таламан,
Қәлбинде анамның гөдеклигимше.
Майра Алданова,
Нөкис районы, 29-санлы мектептиң 10-класс оқыўшысы.
